اخبار فناوری

IMAX؛ فناوری انقلابی که تجربه تماشای فیلم در سینما را متحول کرد

IMAX نام شرکتی است که فناوری به همین نام را توسعه داد و از ضبط تا تماشای فیلم را در سالن‌های سینما متحول کرد.

به گزارش آی تی بوم؛ احتمال اینکه تاکنون در سینماهای IMAX فیلم تماشا کرده باشید، آن‌چنان زیاد نیست؛ اما احتمالا حداقل چند باری نام آن را شنیده‌اید یا در مشخصات فیلم‌های سینمایی لوگوی IMAX را مشاهده کرده‌اید. IMAX اغلب با ادعاهای بازاریابی مبنی‌بر عمیق‌ترین تجربه‌ی تماشای فیلم با پرده‌های نمایش بزرگ‌تر از حد معمول و حداکثر کیفیت در صدا و تصویر، معرفی می‌شود. قیمت بلیط سینماهای IMAX نیز بیش از سینماهای عادی است. IMAX چیست و چگونه از یک فرمت مخصوص موزه‌ها به یکی از گزینه‌های تماشای فیلم در اکثر مجموعه‌های سینمایی در سرتاسر جهان تبدیل شد؟

تعریف و مشخصات IMAX

کریستوفر نولان یکی از کارگردان‌هایی است که اعتقاد زیادی به IMAX و توانایی‌های آن دارد. او ابتدا برخی از فیلم‌های خود را در سینماهای IMAX به نمایش گذاشت و به‌مرور برای فیلم‌برداری اکثر آثار خود از تجهیزات این برند استفاده کرد. چرا باید یک کارگردان مشهور به فرمت خاص سینمایی علاقه پیدا کند؟ پیش از جست‌وجو برای یافتن پاسخ سؤال، ابتدا مشخصات کلی و تعارف IMAX را بررسی می‌کنیم.

IMAX شرکتی فعال در صنعت سینما است که دوربین‌های مخصوص با رزولوشن بالا دارد. فرمت فایل، پروژکتورها و حتی سالن‌های سینمای IMAX نیز اختصاصی هستند. نام شرکت، اغلب فرمت فیلم و تجربه‌ی تماشای آن در سینماهای مخصوص‌به‌خود را یادآور می‌شود. تفاوت سالن‌های سینمای IMAX با سالن‌های عادی اساساً به ابعاد پرده‌ی نمایش و ابعاد و چینش صندلی سالن اصلی سینما مربوط می‌شود.

نکته‌ی مهم چیدمان و طراحی که در سالن‌های IMAX دیده می‌شود، استفاده از بلندگو پشت پرده‌ی نمایش است. در سالن‌های IMAX طراحان صدا و سیستم‌های صوتی تخصصی برای ایجاد صدایی بی‌نظیر و قوی با هم همکاری می‌کنند. آیمکس از سیستم صدای فراگیر ۱۲ کاناله برای جلوه‌های صوتی واقعی استفاده می‌‌کند. همچنین چینش صندلی‌ها به‌نوعی انجام می‌شود تا تماشاچی صرف‌نظر از محل نشستن، تجربه‌‌ای کاملا روبه‌روی شخصیت فیلم داشته باشد. کیفیت تصویر در سینمای IMAX در حداکثر ممکن قرار دارد، چون از فیلم‌های ۷۰ میلی‌متری برای ضبط فیلم‌های مخصوص IMAX استفاده می‌شود.

ابعاد عظیم پرده‌ی نمایش یکی از خصوصیت‌های اصلی سینماهای IMAX محسوب می‌شود. اندازه صفحه نمایش‌ها می‌تواند ۱۸ × ۲۴ متر باشد. ابعاد بزرگ‌ترین صفحه‌نمایش آی‌مکس در لئونبرگ آلمان ۲۱ × ۳۸.۸ متر است. این سالن بزرگ‌ترین سالن تئاتر IMAX در جهان است که ۸۱۴.۸ متر مربع وسعت دارد. همین طول و عرض غیرمرسوم باعث می‌شود تا فیلم‌های ضبط‌شده مخصوص IMAX نیز نسبت ابعاد ۱.۴۳:۱ یا ۱.۹:۱ را داشته باشند.

حدود ۱۷۰۰ سالن سینمای آی‌مکس در ۸۰ کشور در سراسر جهان وجود دارد که این روند رو به افزایش است

سینماهای IMAX دارای یک گنبد بزرگ مدور و یک صفحه تخت هستند. بنابراین می‌توانید جوری از جلوه‌های واقعی فیلم‌ها لذت ببرید که انگار واقعاً در فیلم حضور دارید. برای ارائه این تصور باورنکردنی، سالن‌های آی‌مکس باید از فناوری‌ها و دوربین‌های قدرتمند استفاده کند. یکی دیگر از مزایای این سینماها این است که می توانید فیلم را از زاویه دید وسیع‌تری ببینید. با این عملکرد خاص می‌شود تصویر را از همه زوایا مشاهده کرد.

ابعاد فیلم، دوربین‌ها و پروژکتورهای IMAX در مقایسه با فیلم‌ها و تجهیزات مرسوم بسیار بزرگ است. دوربین‌های شرکت سنگین و پر سروصدا هستند، اما درعوض فیلم را با رزولوشن 12K-18K ضبط می‌کنند. فیلم‌های موجود در دوربین‌ها و پروژکتورها نیز برخلاف ساختار مرسوم عمودی، به‌صورت افقی قرار دارند.

تاریخچه IMAX

همه چیز از زمانی شروع شد که گروه کوچکی از فیلمسازان تجربی کانادایی گرد هم آمدند تا تأسیسات یک فیلم مالتی اسکرین را در نمایشگاه EXPO ’67 در مونترال تولید کنند. این تأسیسات بخشی از رقابتی بود که برای ایجاد اولین تجربه اکران فیلم با صفحه نمایش واقعاً بزرگ به نمایش درآمد. این کار یک چالش بزرگ فناوری بود که سازندگان آن را با همگام‌سازی ۹ پروژکتور با هم انجام دادند.

چند فیلم‌ساز کانادایی به‌نام گریم فرگوسن، رومن کرویتر و رابرت کر به‌همراه مهندسی به‌نام ویلیام شاو، ایده‌های اولیه‌ی توسعه‌ی فرمت فیلم در ابعاد بزرگ را بررسی می‌کردند. آن‌ها از روند ساخت فیلم The Labyrinth برای جشنواره Expo 67 در مونترال کانادا الهام گرفته بودند و همچنین در مسیر توسعه‌ی خود، فرمت‌های قبلی فیلم مانند VistaVision را در نظر داشتند. پس از موفقیت در این پروژه، تیم جاه‌طلبی که قرار بود روزی شرکتی را به نام IMAX راه‌اندازی کند، با سوال دیگری مواجه شد: آیا راه بهتری وجود نداشت؟

پاسخ، مثبت بود؛ اما قبل از رسیدن به آنجا باید با چالش‌های زیادی دست و پنجه نرم می‌کردند. بنیان‌گذاران شرکت ابتدا با ساختاری ساده، ایده‌ی خود را در ساخت و پخش فیلم‌ها آزمایش کردند. آن‌ها از یک دوربین و یک پروژکتور برای ساخت فیلم‌های اولیه استفاده می‌کردند. فیلم‌های کوتاهی که مخصوص جشنواره‌های فیلم ساخته می‌شدند.

در طی سه سال، فناوری IMAX متولد شد و دوربین حماسی، پروژکتور و سیستم صفحه نمایش گنبدی آن در غرفه فوجی در نمایشگاه EXPO ’70 در اوزاکای ژاپن به نمایش درآمد. اولین فیلم IMAX به‌نام Tiger Child هم برای همین جشنواره‌ی ساخته و پخش شد.

IMAX تا سال‌ها برای تولید و نمایش فیلم‌های مستند استفاده می‌شد

تصمیم گرفته شد که معرفی اولیه IMAX به عموم در مکان‌‌های خاصی صورت بگیرد. ازاین‌رو تئاترهای هدفمندی طراحی شدند و در موزه‌ها، مراکز علمی و برخی از مقاصد تجاری نمادین قرار گرفتند. Cinesphere اولین سیستم پروژکتور دائمی IMAX در انتاریو پلیسِ تورنتو بود که در سال ۱۹۷۱ نصب شد و همچنان کار می‌کند.

جشنواره‌ی Expo ’74 در اسپوکان واشنگان، اولین رونمایی رسمی از سالن سینمای IMAX بود که بدون وابستگی به شرکت‌های سالن سینمای دیگر، خود را به جامعه‌ی فیلم و سینما معرفی کرد. از آن زمان، شرکت کارش را به‌صورت مستقل ادامه داد.

فعالیت‌های IMAX و تأثیرگذاری آن به حدی زیاد بود که در سال ۱۹۹۷ جایزه اسکار موفقیت علمی و تکنیکی را به دست آورد

IMAX که هرگز یک شرکت راکد نبود، به زودی با اختراع فناوری جدید از جمله IMAX Dome و IMAX 3D گسترش بیشتری یافت. IMAX Dome با کمک لنز چشم ماهی، تصاویر را روی سقف سالن گنبدی آیمکس می‌انداخت تا مخاطب را در میدان دید ۱۸۰ درجه‌ای قرار دهد که او را احاطه کرده است.

IMAX در سال ۱۹۹۴، تقریباً همان زمانی که شرکت شروع به مشاهده پتانسیل رشد در محتوای هالیوود کرد، عمومی شد. اگر IMAX می‌توانست مستندهایی با چنین قدرت خارق‌العاده‌ای بسازد، چرا نمی‌توانست همین کار را برای فیلم‌های لایو اکشن انجام دهد؟

IMAX Dome

پیش از قرن ۲۱، سالن‌های سینمای IMAX سالن‌هایی مستقل و خاص و محدود بودند یا به‌عنوان بخشی از یک موزه فعالیت می‌کردند. شرکت چند سالن سینما را به صورت مالتی‌پلکس‌ در سراسر آمریکای شمالی ساخت (از جمله اولین سالن در میدان لینکلن شهر نیویورک)، اما مدل تجاری جاه‌طلبانه جدید به زودی با مشکل مواجه شد؛ زیرا همچنان اکثریت فیلم‌هایی که روی صفحه‌های آی‌مکس نمایش داده می‌شدند را گریم فرگوسن و رومن کرویتور، دو تن از بنیانگذاران IMAX، تولید می‌کردند. آن‌ها و تعداد انگشت‌شماری دیگر از تولیدکنندگان IMAX نتوانستند به اندازه کافی فیلم IMAX بسازند تا تمام شکاف‌های موجود در مالتی‌پلکس‌ها را پر کنند. و البته تا زمانی که سالن‌های بیشتری ساخته نمی‌شد، هالیوود فیلم‌های IMAX نمی‌ساخت. اینجا بود که IMAX با مسئله کلاسیک «مرغ و تخم مرغ» روبه‌رو شد.

IMAX 3D

برای حل این مشکل IMAX یک فناوری جدید انقلابی به نام DMR یا Digital Re-Mastering را اختراع کرد. DMR روند تبدیل فیلم قدرتمند هالیوودی به فیلم پرفروش IMAX را هموار کرد. این اختراع به IMAX اجازه داد تا با کارگردانان روی ده‌ها روش برای بهبود یک فیلم کار کند و بتواند تقریباً در هر فریم به تغییر اشباع، کنتراست، روشنایی و بهبود متغیرهای دیگر بپردازد. این بدان معنا بود که استودیوها از آن پس می‌توانستند هیجان‌انگیزترین فیلم‌های خود را به فیلم‌های هیجان‌انگیزتر IMAX تبدیل کنند. اولین فیلمی که از این تکنیک استفاده کرد آپولو ۱۳ (Apollo 13) بود که ماه‌ها پس از اکران اولیه فیلم با تحسین فوق‌العاده‌ای روبه‌رو شد. پس از آن فیلم‌های جذاب هالیوود با IMAX شکوفا شد.

آیمکس به گسترش تکنولوژي و نوآوری‌هایش در عرصه سینما ادامه داد و ویژگی‌های جدیدی مانند پروژکتور سه‌بعدی، دیجیتالی، لیزری و DMR و واقعیت مجازی را معرفی کرد.

امروزه IMAX در سراسر جهان گسترش یافته است. طبق داده‌های IMAX، حدود ۱۷۰۰ سالن سینمای آی‌مکس در ۸۰ کشور در سراسر جهان وجود دارد که این روند رو به افزایش است. سیستم‌های پخش دیجیتال و صدای جدید آن، همراه با فیلم‌های بلاکباستر رو‌‌به‌رشد که «اوپنهایمر» اثر کریستوفر نولان، جدیدترینشان است، به گسترش سریع شبکه IMAX در بازارهای معتبری مانند آمریکای شمالی، اروپای غربی و ژاپن و همچنین بازارهای نوظهور مانند چین و روسیه دامن می‌زند

آی مکس در کارنامه خود افتخار همکاری با شرکت‌های بزرگی چون والت دیزنی، وارنر بروز و کارگردانانی مانند کریستوفر نولان، جیمز کامرون، تیم برتون و مایکل بی را دارد. آی مکس تاکنون فیلم‌های معروف و پرطرفدار زیادی مثل آواتار، شوالیه تاریکی، اونجرز، اینتراستلار، تلماسه و … را به نمایش گذاشته است.

شرکت IMAX برای رسیدن به چشم‌اندازی که در ابعاد بزرگ پرده‌ی نمایش متصور شده بود، به نوآوری نیاز داشت. نوآوری و توسعه‌ی فناوری‌های جدید، از همان ابتدا به ماهیت اصلی شرکت تبدیل شد. فرمت ۷۰ میلی‌متری مورد استفاده در دوربین‌های IMAX، با فرمت‌های عادی ۷۰ میلی‌متری تفاوت دارد. در فرمت‌های مرسوم، در هر برش فیلم دوربین، پنج سوراخ در طرفین دیده می‌شود. فیلم‌های دوربین IMAX ساختاری متفاوت دارند و در هر برش، شاهد ۱۵ سوراخ در بالا و پایین فیلم هستیم.

فیلم‌های عظیم ۷۰ میلی‌متری IMAX در دوربین‌های بزرگ ضبط می‌شدند که در هر بار فیلم‌برداری امکان ضبط ۳۰ ثانیه تا دو دقیقه فیلم 12K را دارند. به همین دلیل، فیلم‌هایی که با تجهیزات سنتی IMAX فیلم‌برداری شده بودند، اغلب کمتر از یک ساعت زمان داشتند. البته فیلم‌های غیر IMAX نیز که با نوار فیلم‌های سنتی استفاده می‌شدند نیز اغلب زمانی بیشتر از یک ساعت نداشتند.

با استفاده از دوربین‌ها و نوارهای فیلم بزرگ، باید پروژکتورهای بزرگ هم برای نمایش فیلم‌ها استفاده شود. پروژکتورهایی که باز هم با تجهیزات مرسوم تفاوت دارند و نوار فیلم را به‌صورت عمودی پخش می‌کنند. این پروژکتورها از لامپ‌های خاص منحنی زنون استفاده می‌کنند که حساسیت بسیار بالایی هم دارند و باید با دقت بسیار زیاد، حمل شوند.

همکاری IMAX با شرکت‌ها و کارگردانان معروف

دهه‌ی اول فعالیت شرکت IMAX با ساختن فیلم‌های خاص و محدود همراه بود که اغلب مستند بودند و در سالن‌های مخصوص به نمایش در می‌آمدند. فیلم‌های مستند IMAX همگی تمرکز زیادی روی جلوه‌ها و تجربه‌های نمایش عمیق داشتند و حتی متمرکز بر آموزش هم بودند. به‌علاوه بسیاری از فیلم‌ها در فرمت سه‌بعدی هم پخش می‌شدند تا مخاطبان تجربه‌ای عمیق‌تر از تماشای فیلم پیدا کنند.

سالن‌های سینمایی IMAX

شرکت IMAX در دهه‌ی ۱۹۹۰ به‌مرور وارد بخش سرگرمی سینما شد. اولین فیلم ساخته شده در این مسیر، Stones at Max بود که در سال ۱۹۹۱ و با موضوع گروه رولینگ استونز ساخته شد. فیلم بعدی به‌نام T-Rex: Back to the Cretaceous که در سال ۱۹۹۸ به نمایش درآمد، ترکیبی از سرگرمی و مستند بود. فیلم مهم بعدی، Micheal Jordan to the Max بود که در سال ۲۰۰۰ با محوریت زندگی بسکتبالیست مشهور به نمایش درآمد.

نقطه‌ی مهم تاریخی برای شرکت IMAX، همکاری آن‌ها با دیزنی بود. غول دنیای سرگرمی تصمیم گرفت تا فیلم Fantasia 2000 را در نمایشی محدود به‌مدت یک ماه تنها در سینماهای IMAX به نمایش در بیاورد. لحظه‌ی مهمی برای شرکت رخ داد. محصول دیزنی نه‌تنها اولین انیمیشن کاملی بود که در فرمت IMAX به نمایش در می‌آمد، بلکه اولین فیلم کامل داستانی در این فرمت هم محسوب می‌شد. IMAX در ابتدا نگران فناوری مناسب بود تا فیلم‌های مرسوم سنتی را در سینماهای مخصوص خود نمایش دهد. این مشکل با توسعه‌ی فناوی DMR یا Digital Media Remastering حل شد. در فناوری مذکور، فیلم‌های غیر IMAX برای نمایش در پرده‌های عظیم شرکت، به‌نوعی بازسازی (ریمستر) می‌شدند.

فیلم‌های Apollo 13 محصول سال ۱۹۹۵ و Star Wars: Episode II – Attack of the Clones محصول سال ۲۰۰۲ عناوین بعدی بودند که با بازسازی برای نمایش در IMAX آماده شدند و به‌مرور، فناوری به بدنه‌ی جامعه‌ی سینماروها آمد. همین روند باعث شد که فیلم‌های بلاک‌باستر بیش از سایر عناوین، برای سینماهای عظیم IMAX آماده شوند. از فیلم‌های مهم دیگر که در دهه‌ی ۲۰۰۰ با ریمستر برای نمایش در IMAX بهینه‌سازی شدند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • Matrix Reloaded
  • Matrix Revolutions
  • Spider-Man 2
  • Spider-Man 3
  • چند فیلم Harry Potter
  •  Batman Begins
  •  The Dark Knight

شوالیه‌ی تاریکی، اولین فیلمی بود که به‌صورت اختصاصی با دوربین‌های IMAX و فرمت ۷۰ میلی‌متری مخصوص آن‌ها ساخته شد و در سال ۲۰۰۸ به نمایش درآمد. از آن زمان، فیلم‌های بیشتری با دوربین‌های مخصوص ساخته شدند و نولان، بیش از همه‌ی کارگردان‌ها به فرمت مذکور علاقه نشان داد.

کریستوفر نولان در پشت صحنه فیلم اوپنهایمر کنار دوربین IMAX

شرکت IMAX در سال ۲۰۰۸ تصمیم گرفت تا امکان پخش فیلم‌های خود را به سالن‌های سینمای عادی هم اضافه کند. آن‌ها سیستم پروژکتور جدید دیجیتال توسعه دادند که امکان نمایش فیلم‌های IMAX را در سالن‌های سینمای مرسوم هم ممکن می‌کرد. البته باز هم توسعه‌‌ی سالن‌های اختصاصی IMAX با قدرت پیگیری می‌شد. نسبت تبدیل 1.90:1 با همان پروژکتورهای جدید معرفی شد که امکان پخش فیلم‌ها را به‌صورت دوبعدی و سه‌بعدی فراهم می‌کرد. همچنین سیستم پروژکتوری لیزری IMAX هم توسعه یافت که نقطه‌ی مهم دیگری در تاریخ توسعه‌ی پروژکتورهای شرکت بود. البته درنهایت سالن‌های عادی که حتی از سیستم لیزری پروژکتور دیجیتال IMAX استفاده می‌کنند، رزولوشن پایین‌تری نسبت به فرمت سنتی در ابعاد نمایش کوچک‌تر دارند.

هزینه‌ی ساخت فیلم با فرمت IMAX بسیار بیشتر از فرمت‌های مرسوم است

اگرچه تجربه‌ی نمایش فیلم‌های IMAX در سالن‌های سنتی آن‌‌‌چنان عالی نبود، اما کمک شایانی به شناخته‌شدن برند در بین علاقه‌مندان سینما در سرتاسر جهان کرد. البته سالن‌هایی که برای نمایش فیلم‌ها با پروژکتور IMAX در پردیس‌های سینمایی انتخاب می‌شدند، پرده‌ی نمایش بزرگ‌تری نسبت به سالن‌های دیگر داشتند و به‌هرحال تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌کردند.

پس از موفقیت‌های نسبی در جذب مخاطب به سینما، IMAX تصمیم به توسعه‌ی دوربین دیجیتال گرفت. این دوربین‌ها برای ساخت فیلم‌های بلاک‌باسترِ تجاری‌تر کاربرد داشتند و هزینه‌ی کمتری را به تیم تولید تحمیل می‌کردند. اگرچه فیلم‌های ضبط‌شده با آن‌ها رزولوشن 12K نداشت، اما امکان نمایش فیلم را در نسبت نمایش کامل پروژکتورهای دیجیتال IMAX فراهم می‌کرد.

تفاوت نمایش فیلم در پرده سینماهای آیمکس با پرده‌های استاندارد

در سال‌های اخیر، فیلم‌های متعددی با استفاده از دوربین‌های دیجیتال IMAX ساخته شده‌اند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مجموعه‌ی Avengers شرکت مارول اشاره کرد. این فیلم‌ها با دوربین دیجیتال Arri Alexa IMAX فیلم‌برداری شدند. Infinity War و Endgame، دو عنوان مهم مجموعه‌ بودند که با فیلم‌برداری IMAX، به دو عنوان پرفروش تاریخ سینما بدل شدند.

همان‌طور که گفته شد، کریستوفر نولان از علاقه‌مندان جدی IMAX است. او اغلب دقایق فیلم جنگی Dunkirk را با فرمت ۶۵ میلی‌متری IMAX ضبط کرد و سایر دقایق نیز با فرمت عادی ۶۵ میلی‌متری فیلم‌برداری شد. نولان فرمت فیزیکی فیلم‌های IMAX را برای ساخت فیلم‌هایش ترجیح می‌دهد، اما نقش مهمی هم در استفاده‌ی بدنه‌ی صنعت از فناوری‌ها داشت. او اغلب فیلم‌های مهم خود همچون The Dark Knight Rises و اینتراستلار و اوپنهایمر را با همکاری IMAX تولید کرد.

نولان و سایر کارگردانان و کمپانی‌هایی که فیلم‌هایشان را با همکاری آیمکس تولید می‌کنند، به مخاطبان توصیه می‌کنند برای تجربه عمیق‌تر و لذت بیشتر از تماشای فیلم به سینماهای IMAX بروند. البته تصویر بالا بر این توصیه صحه می‌گذارد.

قیمت بلیط سالن‌های سینمای IMAX در همه‌ی نقاط جهان از سالن‌های عادی بیشتر است. اگرچه فیلم‌های ساخته‌شده با تجهیزات این شرکت، قابل نمایش در سالن‌های دیگر هم هستند، اما قطعاً بهترین تجربه با نشستن در همان سال‌های مخصوص به دست می‌آید. ازطرفی بیشتر بودن قیمت شاید برای سینماروهای جدی در کشورهای توسعه‌یافته هم مقرون‌به‌صرفه نباشد. درنهایت تماشای فیلم با رزولوشنی سه‌برابر بیشتر از رزولوشن مرسوم در سینماهای دیگر، به‌هرحال هزینه‌ی بیشتری هم دارد و شاید برای برخی فیلم‌های خاص، منطقی به‌نظر برسد.

پروژکتور دیجیتال IMAX

رقبای IMAX

امروزه شرکت‌های گوناگونی با فرمت‌های اختصاصی ضبط و پخش فیلم متولد شده‌اند که سعی در ارائه‌ی تجربه‌ی مشابه با IMAX دارند. در ادامه برخی از آن‌ها را معرفی می‌کنید.

در پردیس‌های عظیم سینمایی، سالن‌های دالبی سینما و IMAX دیجیتال اغلب درکنار هم دیده می‌شوند. دالبی سینما تجربه‌ای مشابه را ارائه می‌کند، اما باز هم سالن‌های IMAX پرده‌ی نمایش بزرگ‌تر و صندلی‌های بیشتری دارند. البته دالبی هم با تصاویر شارپ‌تر، شفاف‌تر (کیفیت ویدیوی بالاتر)، کیفیت صدای بهتر و حتی صندلی‌های راحت‌تر شناخته می‌شود.

این شرکت سالن‌هایی شبیه به دالبی دارد و نمایشگر بزرگ با تعداد زیادی صندلی از مشخصه‌های اصلی آن هستند. پروژکتورهای RPX کیفیت صدا و تصویر بهتری از پروژکتورهای متوسط دارند، اما نمایشگر آن‌ها به اندازه‌ی نمایشگرهای IMAX بلند نیست. تمرکز شرکت RPX در ابعاد نمایشگر بیشتر روی عرض آن است.

سالن‌های Cinemark XD تفاوت زیادی با IMAX ندارند و نمایشگر بزرگ، صدای بلند، رنگ‌های روشن، صندلی‌های فوق‌العاده راحت و قیمت‌هایی که برای مشتریان معمولی مقرون‌به‌صرفه‌تر است، از مشخصه‌های تجربه‌ی تماشای فیلم در این سالن‌ها هستند. تفاوت بعدی‌ شرکت رقیب نیز در سیاست‌های انتخاب و نمایش فیلم‌ها دیده می‌شود. برای نمایش فیلم در سالن‌های IMAX دستورالعمل و سیاست خاصی وجود دارد . شرکت باید فیلم را پردازش و تأیید کند. درمقابل، تقریباً هر فیلمی اجازه‌ی پخش در سالن‌های Cinemark XD را دریافت می‌کند.

IMAX یک تجربه فراموش‌نشدنی است، اما در عین حال گران قیمت و بدون صندلی قابل تنظیم است. اگر فیلمی برای IMAX ساخته شده است، حتماً باید آن را در سینماهای خودش ببینید. Cinemark XD برای کسانی که می‌خواهند صندلی‌های راحت‌تر و صفحه‌های بزرگ‌تر از استاندارد داشته باشند توصیه می‌شود.

سالن‌های D-BOX هم محصول Cinemark هستند و بیش از پرده‌ی نمایش، روی صندلی‌های آن‌ها تمرکز شده است. صندلی‌های D-BOX هماهنگ با فیلم حرکت می‌کنند و به‌نوعی یک تجربه‌ی 4D را برای تماشاچی به‌همراه دارند.

در دنیای فیلم‌های سه‌بعدی، RealD به‌عنوان یکی از مشهورترین بازیگران شناخته می‌شود. تقریباً هر فیلم سه‌بعدی از این فناوری استفاده می‌کند که حرکت سر تماشاچی را هم به‌عنوان بخشی از تجربه‌ی عمیق فیلم به جریان اضافه کرده است. سینماهای IMAX 3D نیز همین تجربه را ارائه می‌کنند، اما نمایشگرهای بزرگ‌تر و تصاویر شارپ‌تری دارند.

امروزه پروژکتورهای دیجیتال IMAX بیش از فرمت‌های قبلی مرسوم هستند و در سالن‌های بسیار زیادی در سرتاسر جهان استفاده می‌شوند. البته استفاده از نوار فیلم‌های سنتی و پروژکتورهای اولیه‌ی شرکت نیز هنوز مرسوم است. درنهایت تجربه‌ی فیلم در سینماهایی که از فناوری IMAX استفاده می‌کنند، قطعا جذاب خواهد بود و آن‌هایی که فرصت بهره‌مندی از این تجربه را دارند، حتما آن را مدنظر خواهند داشت.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − 4 =

دکمه بازگشت به بالا